Autopartikelsensoren worden voornamelijk gebruikt om de concentratie van zwevende deeltjes in de lucht te monitoren - zowel binnen als buiten het voertuig - in realtime, waardoor de gezondheid van de inzittenden wordt beschermd en inspanningen voor emissiebeheersing worden ondersteund.

Deze sensoren kunnen schadelijke deeltjes zoals PM2.5 (≤ 2,5 micron) en PM10 (≤ 10 micron) nauwkeurig detecteren, die afkomstig zijn van bronnen zoals uitlaatgassen, smog, luchtstof, roken of het uitgassen van interieurmaterialen. Hun kerntaak komt tot uiting in de volgende twee belangrijke gebieden:

1. Verbetering van de luchtkwaliteit in het interieur
Door gebruik te maken van laserverstrooiingstechnologie om deeltjesconcentraties in het interieur in realtime te detecteren, communiceren de sensoren met het HVAC-systeem van het voertuig om automatisch te schakelen tussen de modi voor verse luchtinlaat (externe circulatie) en luchtcirculatie (interne circulatie).

Wanneer slechte luchtkwaliteit buiten het voertuig wordt gedetecteerd, sluit het systeem automatisch de inlaat van verse lucht en activeert het HEPA-filtersysteem voor zuivering; omgekeerd, wanneer de externe luchtkwaliteit goed is, laat het verse lucht binnen, waardoor intelligente ventilatie mogelijk wordt.

High-end automodellen integreren verder negatieve ionengeneratoren of plasma-zuiveringstechnologieën om deeltjes actief te laten neerslaan, waardoor het ademhalingsklimaat voor de inzittenden wordt verbeterd.

2. Ondersteuning van de regelgeving voor uitlaatgasemissies
Geïnstalleerd aan de uitlaatpijp van dieselvoertuigen, monitoren deze sensoren de emissieniveaus van roetdeeltjes na de Diesel Particulate Filter (DPF).

Door veranderingen in elektrische weerstand of drukverschillen te analyseren, beoordeelt het systeem de mate van deeltjesaccumulatie en activeert het een "regeneratie"-cyclus (een verbrandingsproces op hoge temperatuur dat is ontworpen om opgehoopte koolstofafzettingen te verbranden), waardoor naleving van emissienormen wordt gewaarborgd.

Gegevens worden via de CAN-bus verzonden naar de Engine Control Unit (ECU), waar ze dienen als invoer voor On-Board Diagnostics (OBD) monitoring en als basis voor jaarlijkse milieunalevinginspecties.

Momenteel is de heersende technologie de optische verstrooiingsmethode, die voordelen biedt zoals snelle reactietijden, lage productiekosten en hoge stabiliteit; deze technologie is al breed toegepast in voertuigen die voldoen aan de China VI (National VI) emissienormen.